Οι σχέσεις μεταξύ ενηλίκων είναι απόλυτα φυσιολογικές, όταν όμως εισέρχεται ο παράγοντας ηλικία, τότε μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο σκοτεινές και να στοιχειώσουν τη ζωή ενός ανθρώπου, αν όχι για το υπόλοιπο του βίου του, για αρκετά χρόνια.
Η αληθινή ιστορία μίας έφηβης, που νομικά αντιμετωπίζεται ως ενήλικη, στην πραγματικότητα όμως παραμένει ένα παιδί, που γνώρισε τον έρωτα ή τουλάχιστον με τη νεανική της αφέλεια έτσι νόμιζε, είναι ένα αρκετά δυνατό μάθημα, όπως το διηγείται η ίδια, αρκετά χρόνια μετά, στην Telegraph.
Σήμερα στα 37 της, μητέρα τεσσάρων παιδιών, η γυναίκα ανώνυμα αποκαλύπτει τη δική της βιωματική εμπειρία, και το κάνει απλά, παραδεχόμενη τη νεανική άγνοιά της, και τη μεγάλη ιδέα για το ιδανικό του έρωτα, που κάποιος επιτήδειος εκμεταλλεύτηκε και χρησιμοποίησε, αφήνοντας ανεξίτηλα σημάδια, σχεδόν καταστροφικά.
Η ιστορία της ξεκινάει πριν από 22 χρόνια, όταν σε ηλικία 18 ετών σε ένα αθλητικό κέντρο γνώρισε έναν άνδρα κατά πολύ μεγαλύτερό της, ο οποίος δήλωνε 37 ετών, κάτι που η ίδια σήμερα αμφισβητεί, εκτιμώντας πως ήταν πολύ μεγαλύτερος.
Δάσκαλος πολεμικών τεχνών, την πλησίασε με τον τρόπο του, κάνοντας την να νιώθει όχι απλά μοναδική στον χώρο, αλλά στον κόσμο, όπως λέει.
«Αφελής και στο απόγειο της ομορφιάς μου, τον πίστεψα όταν μου είπε ότι είχαμε «χημεία» που ήταν «προφανής από τη στιγμή που συναντηθήκαμε». Με έκανε να νιώθω ξεχωριστή και ένιωθα προνομιούχα που, από όλες τις γυναίκες στις οποίες θα μπορούσε να δείξει ενδιαφέρον – συμπεριλαμβανομένων γυναικών μεγαλύτερων, πιο καταξιωμένων και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση – είχε διαλέξει εμένα. Τα αγόρια της ηλικίας μου δεν το έκαναν. Όπως κι εγώ, ήταν ντροπαλοί και ανασφαλείς και, μέσα τους, έβλεπα μόνο τον εαυτό μου – κάποιον αβέβαιο για τον κόσμο και τη θέση του σε αυτόν. Νομικά ενήλικη, αλλά συναισθηματικά ανώριμη, ήθελα να ευχαριστώ τους άλλους και αναζητούσα απεγνωσμένα την αίσθηση του «ανήκειν» που μου υποσχέθηκε αυτός ο μεγαλύτερος άνδρας. Ένιωθα σαν να μπορούσε να γίνει ο οδηγός μου στον τεράστιο και τρομακτικό κόσμο της ενηλικίωσης στον οποίο έμπαινα. Ήξερε επίσης πώς να με εντυπωσιάσει» περιγράφει η 37χρονη, μητέρα σήμερα.
Ομολογεί ότι εκπλήρωνε όλες τις φαντασιώσεις της για τον έρωτα δύο ανθρώπων σχεδόν μυθιστορηματικά, αλλά κοιτάζοντας τώρα πίσω, αγνόησε όλα τα προειδοποιητικά σημάδια που την έκαναν να νιώθει άβολα: τα πικρά λόγια για την πρώην σύζυγό του και τα παιδιά του (ένας από τους γιους του ήταν μόνο τέσσερα χρόνια μικρότερός της) και τα συνεχή (συνήθως αρνητικά) σχόλια για την εμφάνιση άλλων γυναικών.
Οι σχέσεις με διαφορά ηλικίας δεν ήταν «φυσιολογικές»
Η γυναίκα περιγράφει στη συνέχεια την εξέλιξη αυτής της σχέσης, αλλά και την αντίδραση των γονιών της: «Ποτέ δεν μίλησα στους φίλους μου γι’ αυτόν, ντρεπόμουν πάρα πολύ για την ηλικία του, αλλά εκείνος δεν άργησε να με συστήσει στους δικούς του. Μερικές φορές, όταν βγαίναμε μαζί τους, γελούσαν κρυφά όταν ανέφερε την ηλικία του και έκαναν αστεία. Εκείνος επέμενε ότι ήταν 37 ετών με όσο πιο σοβαρό ύφος μπορούσε να βγάλει, αλλά η κατάσταση ήταν αμήχανη και παράξενη και δεν ήξερα τι να σκεφτώ ή να νιώσω. Ήταν ο εξωτισμός της νεότητάς μου ένα μεγάλο μέρος της έλξης που ένιωθε γι’ εμένα; Νομίζω ότι ναι... Οι γονείς μου δεν γνώρισαν ποτέ τον μεγαλύτερο «φίλο» μου – πάντα περίμενε στο αυτοκίνητο έξω από το σπίτι μου – αλλά γνώριζαν για την ύπαρξή του. Η μητέρα μου έκανε σχόλια για την ηλικία του, τα οποία ερμήνευσα ως κριτική και όχι ως μητρική ανησυχία. Ο πατέρας μου ζήτησε επίσης να τον γνωρίσει, αλλά αρνήθηκα. Τώρα το μετανιώνω, γιατί συνειδητοποιώ ότι ανησυχούσαν για μένα».
Σήμερα αναγνωρίζει πως, ακόμα και πριν από το κίνημα MeToo και την αύξηση της ευαισθητοποίησης σχετικά με τις δυναμικές εξουσίας, σχέσεις με μεγάλη διαφορά ηλικίας όπως αυτή δεν ήταν «εντάξει». Δεν ήταν «φυσιολογικές».
Αυτό αντιμετωπίζει μία νέα εκστρατεία με τίτλο «Close The Consent Gap», προωθώντας μια κλιμακωτή ηλικία συναίνεσης, η οποία θα καθιστούσε αδίκημα για ένα άτομο ηλικίας 20 ετών και άνω να εμπλέκεται σε σeξουαλική δραστηριότητα με άτομο ηλικίας 16 έως 17 ετών, εκτός αν η διαφορά ηλικίας είναι μικρότερη από τρία χρόνια.
Η ίδια την υποστηρίζει γιατί όπως εξηγεί, παρόλο που η σχέση της ήταν νόμιμη στα μάτια του νόμου (όπως θα ήταν και σήμερα), δεν πιστεύει ότι κανένας ενήλικας άνδρας θα έπρεπε να βγαίνει με έναν έφηβο που έχει τη μισή του ηλικία.
Η συνέχεια της σχέσης ήταν οδυνηρή, αλλά και η αρχή του τέλους όταν ανακάλυψε ότι ο άνδρας ζούσε στο ίδιο σπίτι με μια πρώην του. Ένιωσε προδομένη. Υπήρξαν πισωγυρίσματα όπως ομολογεί, ζήλεια και διάφορα συναισθήματα που διογκώνονταν στο εφηβικό μυαλό της, σε έναν κύκλο που επαναλαμβανόταν για εβδομάδες και μήνες. «Όμως, για κάποιο λόγο, παρέμενα πεπεισμένη ότι, τελικά, τα αστέρια θα ευθυγραμμίζονταν και θα καταλήγαμε μαζί».
Το τέλος αυτής της παράδοξης σχέσης ήρθε ένα απόγευμα, όταν της ζήτησε να βρεθούν, με την ίδια να περιγράφει: « Ήταν αυτός. Βρισκόταν έξω με το ακριβό του αυτοκίνητο και ήθελε να με δει. Ήμουν εκστατική, φαντασιωνόμουν ότι είχε έρθει για να μου πει επιτέλους ότι ήθελε να είμαστε μαζί κανονικά. Έτρεξα προς το αυτοκίνητο. Με κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω και με κορόιδεψε για το φόρεμα που φορούσα, κάτι που με άφησε απογοητευμένη. Τότε, αμέσως μετά, μου είπε ότι ήθελε να με πάει σε ένα ξενοδοχείο. Είχα βαρεθεί και αποφάσισα να του αντισταθώ. Του είπα ότι τον αγαπούσα και ότι έπρεπε να σταματήσει να ζει με την πρώην κοπέλα του. Μου απάντησε λέγοντάς μου ότι «δεν ήταν διαθέσιμος». Ήταν η πρώτη φορά που ήταν τόσο ξεκάθαρος για τις προθέσεις του απέναντί μου, ή μάλλον για την έλλειψή τους, και τα λόγια του με συγκλόνισαν.
Τα ψέματα είχαν σταματήσει και τώρα, να 'τος, αποκάλυπτε αυτό που ήταν πάντα: ένας άντρας που βρισκόταν σε σχέση. Ένας άντρας που δεν ήταν διαθέσιμος. Ήμουν συντετριμμένη και έκλαιγα για μέρες. Τότε, πίστευα ότι τα συναισθήματα που ένιωθα γι’ αυτόν ήταν αγάπη. Νόμιζε ότι θα μπορούσε να με πείσει ή να με κάνει να αλλάξω γνώμη, καθώς με βομβάρδιζε με μηνύματα – σε μερικά από τα οποία απαντούσα – αλλά δεν κανόνισα ποτέ να τον ξανασυναντήσω.
Τις εβδομάδες που ακολούθησαν, στην πόλη όπου ζούσαμε, έβλεπα αρκετά συχνά το αυτοκίνητό του παρκαρισμένο κάπου και αναρωτιόμουν τι έκανε και με ποιον, αλλά μόνο μερικούς μήνες μετά την τελευταία μας συνάντηση τον συνάντησα τυχαία. Δεν με κοίταζε στα μάτια και φαινόταν να ντρέπεται για την παρουσία μου. Η αντίδρασή του με έκανε να καίγομαι από ντροπή».
Βρίσκοντας τον «ίσο» μου
Πένθησα το κενό που άφησε για χρόνια και, ενδεικτικά, η επόμενη σχέση μου ήταν επίσης με έναν άντρα εννέα χρόνια μεγαλύτερο. Είμαι όμως ευτυχής που μπορώ να πω ότι αυτό δεν αποτέλεσε ένα μοτίβο και τώρα, περισσότερο από δύο δεκαετίες αργότερα, είμαι παντρεμένη με έναν άντρα που είναι ίσος μου, όχι μόνο σε ηλικία αλλά σε όλα. Αν και δεν σκέφτομαι καθημερινά τη σχέση μου με μεγάλη διαφορά ηλικίας, όταν το κάνω, συνοδεύεται πάντα από ένα αίσθημα ντροπής και την αίσθηση ότι με εκμεταλλεύτηκαν. Αν και τότε δεν ήξερα ότι μπορούσε να είναι διαφορετικά, η σχέση αυτή ήταν παραβατική και, μερικές φορές, χωρίς τη συγκατάθεσή μου – κυρίως επειδή η διαφορά ηλικίας και εξουσίας με έκανε να νιώθω ότι δεν μπορούσα να πω «όχι», και αυτή είναι μια κατάσταση στην οποία κανένας νέος άνθρωπος δεν θα έπρεπε ποτέ να βρεθεί».
Όπως λέει σήμερα, ως μητέρα δεν θα επέτρεπε ποτέ στα 4 παιδιά της – τρεις γιοι και μία κόρη – να βγουν ως έφηβοι με έναν σημαντικά μεγαλύτερο, ακόμα κι αν χρειαστεί να πάει φυλακή για να το αποτρέψει και να τα προστατεύσει.
https://www.instagram.com/p/Daub-3ZjXCs/?utm_source=ig_embed&utm_campaign=loading
